اطلاعات نوین گردشگري و هتلداري

ماده 1 : ماموران مرزی مجاز از طرف شهربانی كل كشور میتوانند در مرزهائیكه مجاز شناخته شده برای دارندگان گذرنامه های معتبر خارجی كه قصد عبور از ایران را دارند براساس نظرات قبلی وزارت امور خارجه و رعایت ماده 2 قانون ورود و اقامت اتباع خارجه مصوب سال 1310 برای مدت حداكثر 15 روز با دریافت حق روادید طبق تعرفه روادید عبور صادر نمایند .

ماده 2 : صدور روادید عبور برای اشخاص زیرموكول به تحصیل اجازه خاص وزارت امور خارجه خواهد بود :

الف – افراد بدون تابعیت و یادارندگان برگ گذر (لسه پاسه ) های خارجی

ب – اتباع دولی كه از طرف وزارت امور خارجه تعیین میشود.

ماده 3 : ماموران شهربانی در مركز و شهربانیهای مراكز استان و شهرستان میتوانند برای بیگانگانی كه دارای پروانه اقامت معتبر میباشند با رعایت مقررات مربوطه روادید رفت و برگشت صادر نمایند.

تبصره 1 : روادید برای یكبار رفت و برگشت صادر خواهد شد

تبصره 2 : مدت اعتبار روادید برگشت از تاریخ خروج از مرز سه ماه خواهد بود.

تبصره 3 : مدت اعتبار روادید رفت و برگشت برای خروج از كشور یكماه میباشد و قابل تمدید نیز خواهد بود.

تصویب نامه مورخ 28/12/1353

تبصره 4 : برای اتباع بیگانه ایكه در خدمت وزارتخانه ها و موسسات دولتی میباشند بنابردرخواست سازمان مربوطه ، اجازه رفت و برگشت برای یك یا چند بار در مدت اعتبار پروانه اقامت صادر خواهد شد.

تبصره 5 : برای اتباع بیگانه ای كه در موسسات غیردولتی در ایران اشتغال دارند بنابه درخواست موسسه مربوط و تعهد آن موسسه مبنی بر پرداخت مالیات بردرآمد مستخدم اجازه یك یا چند بار رفت و برگشت در مدت اعتبار پروانه اقامت صادر خواهد شد .

ماده 4 : هرخارجی كه بخواهد در ایران اقامت نماید مكلف است ظرف 8 روز پس از ورود به ایران برگهای درخواست صدور پروانه اقامت را تنظیم و تكمیل و امضاء نموده به انضمام سایر مدارك لازم بشهربانی محلی كه میخواهد در آنجااقامت اختیار كند تسلیم نماید . شهربانی محل پس از رسیدگل مدارك ارائه شده پروانه اقامت موقت با اخذ حقوق قانونی صادر و یا از صدور پروانه اقامت امتناع میورزد.

ماده 5 : اجازه اقامت دائم از طرف شهربانی مركز استان یا شهرستانیكه خارجی میخواهد در آن ناحیه اقامت گاه دائمی و قانونی اختیار كند با رعایت مقررات ماده 3 قانون ورود و اقامت اتباع خارجه مصوب سال 1310 در صورت احراز هر یك از شرایط زیر پس از موافقت شهربانی كل كشور صادر خواهد شد.

الف – متقاضی دارای 5 سال سابقه اقامت قانونی متوالی یا متناوب در ایران بوده و بهنگام تقاضا بسن 18 سال تمام رسیده باشد .

ب – متقاضی دارای دو سال سابقه اقامت قانونی متوالی یا متناوب در ایران بوده و مقام عالی علمی یا شغل یا تخصص او در امور تولیدی و عمرانی به تائید مقامات صلاحیتدار مملكتی رسیده باشد .

ج – متقاضی دارای دو سال سابقه اقامت قانونی متوالی یا متناوب در ایران بوده و خدمات شایسته و ارزنده او به امور عام المنفعه در ایران به تائیه مقامات صلاحیتدار مملكتی رسیده باشد .

د – متقاضی دارای زن و فرزند ایرانی باشد .

ه – متقاضی دارای دو سال سابقه اقامت قانونی متوالی یا متناوب در ایران بوده و در امور تولیدی و عمرانی ایران كه مورد تائید مقامات صلاحیتدار ایران باشد سرمایه گذاری كرده باشد .

و – متقاضی دارای دو سال اقامت قانونی متوالی یا متناوب در ایران بوده و درآمد شخصی یا حقوق یا مستمری بازنشستگی او به تائید یكی از بانكهای مجاز ایران رسیده باشد.

تبصره : اقامت خارجیان از نظر این آئین نامه وقتی اقامت قانونی محسبوب میشود كه به استناد پروانه اقامت باشد .

تبصره 2 – مصوب 16/6/79 هیئت وزیران : اجازه اقامت فرزندان متولد در خارج ، از مادر ایرانی و پدر خارجی همچنین از مادر خارجی كه به تابعیت ایرانی پذیرفته می شوند ، با ارائه مدارك قانونی صادر شده از كشور متبوع فرزندان صادر خواهد شد . فرزندان مورد اشاره وفق شرایط ذیل می توانند به استناد اجازه یاد شده ، در ایران اقامت نمایند:

الف – فرزندان اناث مادامی كه ازدواج ننموده اند .

ب – فرزندان ذكورتا رسیدن به سن هیجده (18) سال تمام هجری شمسی .

پ – چنانچه مادر فرزند ذكور در ایران اقامت داشته باشد و یا فرز ند ذكور در حال تحصیل باشد و در هر یك از موارد مزبور ، سن فرزند از میزان مقرر در بند(ب) بیشتر شود ، بترتیب مورد تا زمان اقامت مادر و یا اتمام تحصیل .

ماده 6 : حق صدور پروانه اقامت موقت یا دائم بمیزان مقرر در ماده 14 قانون ورود و اقامت اتباع خارجه در ایران وصول خواهد شد و برابر آن تمبر به پروانه اقامت الصاق و باطل میگردد.

ماده 7 : پس از صدور پروانه اقامت – شهربانی یك نسخه از برگهای درخواست صدور پروانه اقامت را به كلانتری یا حوزه ژاندارمری كه خارجی در حوزه استحفاظی آن اقامت خواهد كرد ارسال مینماید و كلانتری یا ژندارمری مربوط مكلف است این سوابق را بمنظور مراجعات آتی نگهداری نماید.

ماده 8 : پناهندگان خارجی كه طبق آئین نامه پناهندگان دفترچه اقامت پناهندگی از شهربانی كل كشور دریافت نموده اند از مقررات مواد 4 و 5 این آئین نامه مستثنی میباشد.

ماده 9 : دارندگان پروانه اقامت موقت یا دائم باید تغییر محل كار و یا اقامت خود را بشهربانی یا ژاندارمری محل قبلی و ظرف 8 روز از ورود به محل اقامت و یا كار جدید به شهربانی یا ژاندارمری محل جدید كتبا" اطلاع دهند.

ماده 10 : هر تبعه خارجی مكلف است پروانه اقامت یا سایر مدارك مسافرت خود را در صورت تقاضای ماموران انتظامی ارائه نماید .

ماده 11 : صدور المثنی پروانه اقامت طبق مقررات بلامانع میباشد كه با دریافت حقوق قانونی و الصاق و ابطال تمبر انجام خواهد شد .

ماده 12 : اتباع خارجی باید برای تسلیم برگهای درخواست صدور پروانه اقامت شخصا" یا بوسیله نماینده خود بشهربانی محل مراجعه نمایند .

ماده 13 : خارجیانیكه در استخدام وزارتخانه ها و موسسات دولتی و یا وابسته به دولت میباشند میتوانند برگهار درخواست صدور پروانه اقامت را تكمیل نموده و پس از گواهی وزارتخانه یا موسسه مربوط توسط نماینده معرفی شده سازمان محل خدمت خارجی بشهربانی محل ارسال نمایند.

ماده 14 : مسئولین اماكن عمومی موظفند ظرف 24 ساعت پس از ورود خارجی هویت و تاریخ ورود او را در فرمهای مخصوص اعلامیه ورود ردج و به نزدیكترین كلانتری یا پاسگاه ژاندارمری تسلیم نمایند.

تبصره 1 : از لحاظ این آئین نامه اماكن عمومی اطلاق میشود به هتلها و مسافرخانه ها و پانسیون و بطور كلی همه اماكنی كه بنحوی از انحاء مسافر می پذیرند .

تبصره 2 : فرمهای مخصوص اعلامیه ورود مسافرین توسط شهربانی كل كشور تهیه و در اختیار صاحبا ن اماكن عمومی گذارده میشود.

ماده 15 : صاحبان یا متصرفان اماكن شخصی موظفند توقف هر خارجی را كه یك شب یا بیشتر در منزل آنها بهرعنوانی اقامت می نمایند بهر وسیله ممكن به نزدیكترین كلانتری یا پاسگاه ژاندارمری اطلاع دهند.

ماده 16 : در مواقعی كه شهربانی كل كشور طبق موازین قانونی از صدور یا تمدید یا تجدید پروانه اقامت خودداری و به اخراج خارجی اتخاذ تصمیم نماید این تصمیم را به متقاضی كتبا" ابلاغ خواهد نمود و خارجی میتواند ظرف 15 روز از تاریخ رویت اخطاریه برابر ماده 12 قانون ورود و اقامت اتباع خارجه تقاضای تجدید نظر در تصمیم شهربانی را به وزارت كشور تسلیم نماید وزارت كشور پس از دریافت تقاضانامه موضوع را در جلسه ای مركب از: مدیركل سیاسی وزارت كشور ، نمایندگان وزارت امور خارجه ، وزارت دادگستری ، سازمان اطلاعات و امنیت كشور و شهربانی كل كشور مطرح و تصمیمات كمیسیون را به شهربانی كل كشور ابلاغ خواهد كرد.

ماده 17 : شهربانی كل كشور باید مواد قانون ورود و اقامت اتباع خارجه مصوب سال1310 و اصلاحیه های آن و مقررات این آئین نامه را برای اطلاع عموم بزبانهای فارسی و انگلیسی و فرانسه چاپ و همچنین در جراید كثیرالانتشار منتشر نماید. وزارت امور خارجه نیز متن و ترجمه های مزبور را به ماموریتهای ایران در خارجه و ماموریتهای دیپلماتیك و كنسولی خارجی در ایران ارسال خواهد نمود.

ماده 18 : آئین نامه های مربوط به ورود و اقامت اتباع بیگانه كه با مفاد این آئین نامه مغایرت داشته باشد از تاریخ تصویب این آئین نامه ملغی است .

بالا

قانون تشدید مجازات عبور دهندگان اشخاص غیر مجاز از مرز مصوب 5/8/1367 

ماده 1 : هركس دیگری را بطور غیر مجازاز مرز عبور دهد و یا موجبات عبور غیرمجاز دیگران را تسهیل یا فراهم نماید، مجرم و به یكی از كیفرهای ذیل محكوم خواهد شد :

الف – در صورتیكه عمل عبوردهنده مخل امنیت باشد چنانچه در حد محاربه و افساد فی الارض نباشد به حبس از 2 تا 10 سال محكوم خواهد شد .

ب – چنانچه شخص عبور داده شده از افراد ممنوع الخروج یا ممنوع الورود یا قاچاقچی باشد مرتكب به 2 تا 8 سال حبس و جریمه نقدی از500000 2تا 10000000 ریال محكوم خواهد شد .

ج – چنانچه فرد عبور داده شده محكوم به كیفر با متهم به جرمی باشد كه رسیدگی آن در صلاحیت دادگاه كیفری 1 باشد ، مرتكب به مجازات 2 تا 4 سال حبس محكوم خواهد شد .

د – در صورتیكه فرد عبور داده شده غیربالغ باشد ، مرتكب به حبس از 3 تا 5 سال محكوم خواهد شد .

ه – در صورتیكه عمل مرتكب غیر از موارد فوق باشد ، مرتكب به حبس از 1 تا 3 سال محكوم خواهد شد .

تبصره 1 : در صورتیكه عبور دهنده از كاركنان دولت و موسسات وابسته به دولت باشد و با سوء استفاده از سمت خود مرتكب این عمل شده باشد ، علاوه بر مجازاتهای فوق به انفصال دائم از خدمات دولتی محكوم میگردد.

تبصره 2 : علاوه بر مجازاتهای مقرر كلیه اموالیكه از این طریق بدست آمده طبق بند 3 ماده 5 قانون مجازاتهای اسلامی و قانون نحوه اجرای اصل 49 قانون اساسی مصوب مجلس شورای اسلامی عمل خواهد شد .

بالا

قانون مدنی ( كتاب دوم تابعیت ) مصوب 27/11/1313 و اصلاحات بعدی  

ماده 976 : اشخاص ذیل تبعه ایران محسوب میشوند:

1 – كلیه ساكنین ایران باستثناء اشخاصیكه تبعیت خارجی آنها مسلم باشد تبعیت خارجی كسانی مسلم است كه مدارك تابعیت آنها مورد اعتراض دولت ایران نباشد.

2 – كسانیكه پدر آنها ایرانی است اعم از اینكه در ایران یا در خارجه متولد شده باشد.

3 – كسانیكه در ایران متولد شده و پدر و مادر آنان غیرمعلوم باشد.

4 – كسانیكه در ایران از پدر و مادر خارجی كه یكی از آنها در ایران متولد شده بوجود آمده اند.

5 – كسانیكه در ایران از پدری كه تبعه خارجه است بوجود آمده و بلافاصله پس از رسیدن بسن هیجده سال تمام لااقل 1 سال دیگر در ایران اقامت كرده باشند و الا قبول شدن آنها به تابعیت ایران بر طبق مقرراتی خواهد بود كه مطابق قانون برای تحصیل تابعیت ایران مقرر است .

6 – هر زن تبعه خارجی كه شوهر ایرانی اختیار كند.

7 – هرتبعه خارجی كه تابعیت ایران را تحصیل كرده باشد.

ماده 977 اصلاحیه قانونی مصوب 27/11/48

بند الف – هرگاه اشخاص مذكور در بند 4 ماده 976 پس از رسیدن بسن 18 سال تمام بخواهند تابعیت پدر خود را قبول كنند باید ظرف یكسال درخواست كتبی بضمیمه تصدیق دولت متبوع پدرشان دایر باینكه آنها را تبعه خود خواهد شناخت به وزارت امور خارجه تسلیم نمایند.

بند ب – هرگاه اشخاص مذكور در بند 5 ماده 976 پس از رسیدن بسن 18 سال تمام بخواهند به تابعیت پدر خود باقی بمانند باید ظرف یكسال درخواست كبتی بضمیمه تصدیق دونلت متبوع پدرشان دایر باینكه آنها را تبعه خود خواهد شناخت به وزارت امور خارجه تسلیم نمایند.

ماده 978 : نسبت به اطفالی كه در ایران از اتباع دولتی متولد شده اند كه در مملكت متبوع آنها اطفال متولد از اتباع ایرانی را بموجب مقررات تبعه خود محسبوب داشته و رجوع آنها را به تبعیت ایران منوط به اجازه میكنند معامله متقابل خواهد شد.

ماده 979 : اشخاصیكه دارای شرایط ذیل باشند میتوانند تابعیت ایران را تحصیل كنند:

1 – بسن هیجده سال تمام رسیده باشند.

2 – پنج سال اعم از متوالی یا متناوب در ایران ساكن بوده باشند.

3 – فراری از خدمت نظامی نباشند.

4 – در هیچ مملكتی به جنحه مهم یا جنایات غیرسیاسی محكوم نشده باشند. در مورد فقره دوم این ماده مدت اقامت در خارجه برای خدمت دولت ایران در حكم اقامت در خالك ایران است .

ماده 980 : كسانیكه به امور عام المنفعه ایران خدمت یا مساعدت شایانی كرده باشند و همچنین اشخاصیكه دارای عیال ایرانی و از او اولاد دارند و یا دارای مقامات عالی علمی و متخصص درامور عام المنفعه هستند و تقاضای ورود به تابعیت دولت ایران را مینمایند در صورتیكه دولت ورود آنها را به تابعیت دولت ایران صلاح بداند بدون رعایت شرط اقامت ممكن است با تصویب هیئت وزراء به تبعیت ایران قبول شوند.

اصلاحیه ماده 982 مصوب 14/7/70 مجلس شورای اسلامی : اشخاصیكه تحصیل تابعیت ایرانی نموده یا بنمایند از كلیه حقوقی كه برای ایرانیان مقرر است بهره مند میشوند لیكن نمی توانند بمقامات ذیل نائل شوند

1 – ریاست جمهوری و معاونین او

2 – عضویت در شورای نگهبان و ریاست قوه قضائیه

3 – وزارت و كفالت وزارت و استانداری و فرمانداری

4 – عضویت در مجلس شورای اسلامی

5 – عضویت در شوراهای استان ، شهرستان و شهر

6 – استخدام در وزارت امور خارجه و نیز احراز هرگونه پست و یا ماموریت سیاسی

7 – قضاوت

8 – عالی ترین رده فرماندهی ارتش – سپاه و نیروی انتظامی

9 – تصدی پستهای مهم اطلاعاتی و امنیتی

ماده 983 : درخواست تابعیت باید مستقیما" یا بتوسط حكام یا ولات به وزارت امور خارجه تسلیم شده و دارای منضمات ذیل باشد:

1- سواد مصدق اسناد هویت تقاضا كننده و عیال و اولاد او

2- تصدیق نامه نظمیه دایر بتعیین مدت اقامت تقاضا كننده د ر ایران و نداشتن سوء سابقه و داشتن مكنت كافی یا شغل معین برای تامین معاش – وزارت امور خارجه در صورت لزوم اطلاعات راجع بشخص تقاضاكننده را تكمیل و آنرا به هیئت وزراء ارسال خواهد نمود تا هیئت مزبور در قبول یا رد آن تصمیم مقتضی اتخاذ كند در صورت قبول شدن تقاضا سند تابعیت بدرخواست كننده تسلیم خواهد شد.

ماده 984 : زن و اولاد صغیر كسانیكه بر طبق این قانون تحصیل تابعیت ایران می نمایند تبعه دولت ایران شناخته میشوند ولی زن در ظرف یكسال از تاریخ صدور سند تابعیت شوهر و اولاد صغیر در ظرف یكسال از تاریخ رسیدن به سن هیجده سال تمام میتوانند اظهاریه كتبی به وزارت امور خارجه داده و تابعیت مملكت سابق شوهر و یا پدر را قبول كنند لیكن به اظهاریه اولاد اعم از ذكور و اناث باید تصدیق مذكور در ماده 977 ضمیمه شود.

ماده 985 : تحصیل تابعیت ایرانی پدر بهیچ وجه درباره اولاد او كه در تاریخ تقاضانامه بسن هیجده سال تمام رسیده اند موثر نمیباشد.

ماده 986 : زن غیر ایرانی كه در نتیجه ازدواج ایرانی میشود میتواند بعد از طلاق یا فوت شوهر ایرانی به تابعیت اول خود رجوع نماید مشروط براینكه وزارت امور خارجه را كتبا" مطلع كند ولی هر زن شوهر مرده كه از شوهر سابق خود اولاد دارد نمیتواند مادام كه اولاد او بسن هجده سال تمان نرسیده از این حق استفاده كند و در هر حال زنیكه مطابق این ماده تبعه خارجه میشود حق داشتن اموال غیرمنقوله نخواهد داشت مگر در حدودی كه این حق به اتباع خارجه داده شده باشد و هرگاه دارای اموال غیر منقول بیش از انچه كه برای اتباع خارجه داشتن آن جایزاست بوده یا بعدا " بارث اموال غیر منقولی بیش از آن حد به او برسد باید درظرف یكسال از تاریخ خروج از تابعیت ایران یا دارا شدن ملك در مورد ارث مقدار مازاد را به نحوی از انحاء به اتباع ایران منتقل كند و الا اموال مزبور با نظارت مدعی العلوم محل بفروش رسیده و پس از وضع مخارج فروش قیمت به آنها داده خواهد شد.

ماده 987 : زن ایرانی كه با تبعه خارجه مزاوجت می نماید به تابعیت ایرانی خود باقی خواهد ماند مگر اینكه مطابق قانون مملكت زوج تابعیت شوهر بواسطه وقوع عقد ازدواج به زوجه تحمیل شود ولی در هر صورت بعد از وفات شوهر و یا تفریق بصرف تقدیم درخواست به وزارت امور خارجه بانضمام ورقه تصدیق فوت شوهر و یا سند تفریق تابعیت اصیله زن با جمعی حقوق و امتیازات راجعه به آن مجددا" به او تعلق خواهد گرفت .

تبصره 1 : هرگاه قانون تابعیت مملكت زوج زن را بین حفظ تابعیت اصلی و تابعیت زوج مخیر بگذارد در این مورد زن ایرانی كه بخواهد تابعیت مملكت زوج را دارا شود و علل موجهی هم برای تقاضای خود در دست داشته باشد بشرط تقدیم تقاضانامه كتبی بوزارت امور خارجه ممكن است با تقاضای او موافقت گردد

تبصره 2 : زنهای ایرانی كه بر اثر ازدواج تابعیت خارجی را تحصیل میكنند حق داشتن اموال غیر منقول جز آنچه كه در موقع ازدواج دارا بوده اند ندارند این حق هم به وراث خارجی آنها منتقل نمی شود . مندرجات ماده 988 در قسمت خروج از ایران مشمول زنان مزبوره نخواهد بود.

ماده 988 : اتباع ایران نمیتوانند تبعیت خود را ترك كنند مگر بشرایط ذیل :

1- بسن 25 سال تمام رسیده باشند

2- هیئت وزراء خروج از تابعیت آنانرا اجازه دهد

3- قبلا“ تعهد نمایند كه در ظرف یكسال از تاریخ ترك تابعیت حقوق خود را براموال غیرمنقول كه در ایران دارا میباشد و یا ممكن است بالوراثه دارا شوند ولی قوانین ایران اجازه تملك آنرا باتباع خارجه بدهد بنحوی از انحاء باتباع ایرانی منتقل كنند زوجه و اطفال كسی كه برطبق این ماده ترك تابعیت مینمایند اعم ازاینكه اطفال مزبور صغیر یا كبیر باشند از تبعیت ایران خارج نمیگرددمگر اینكه اجازه هیئت وزراء شامل آنها هم باشد.

4- خدمت تحت السلاح خود را انجام داده باشند.

اصلاحیه قانون مصوب 27/11/48

تبصره الف - كسانیكه بر طبق این ماده مبادرت به تقاضای ترك تابعیت ایران و قبول تابعیت خارجی مینمایند علاوه بر اجرای مقرراتی كه ضمن بند (3) از این ماده درباره آنان مقرر است باید ظرف مدت سه ماه از تاریخ صدور سند ترك تابعیت از ایران خارج شوند چنانچه ظرف مدت مزبور خارج نشوند مقامات صالحه امر به اخراج آنها و فروش اموالشان صادر خواهند نمود و تمدید مهلت مقرره فوق حداكثر تایكسال موكول به موافقت وزارت امور خارجه میباشند.

تبصره ب - بشرح زیر بماده 988 قانون مدنی (كتاب تابعیت ) اضافه و الحاق میگردد.

تبصره ب : هیئت وزیران میتواند ضمن تصویب ترك تابعیت زن ایرانی بی شوهر ترك تابعیت فرزندان او را نیز كه فاقد پدر و جد پدری هستند و كنتر از 18 سال تمام دارند و یابجهات دیگری محجورند اجازه دهد فرزندان زن مذكورنیز كه بسن 25 سال تمام نرسیده باشند میتوانند به تبعیت از درخواست مادر تقاضای ترك تابعیت نمایند.

ماده 989 (2) : هر تبعه ایرانی كه بدون رعایت مقررات قانونی بعداز تاریخ 1280 شمسی تابعیت خارجی تحصیل كرده باشد تبعیت خارجی او كان لم یكن بوده و تبعه ایران شناخته میشود ولی در عین حال كلیه اموال غیرمنقوله او بانظارت مدعی العموم محل به فروش رسیده و پس از وضع مخارج فروش قیمت آن به او داده خواهد شد . بعلاوه از اشتغال به وزارت ‏، معاونت وزارت و عضویت مجالس مقننه و انجمنهای ایالتی و ولایتی و بلدی و هرگونه مشاغل دولتی محروم خواهد بود.

اصلاحیه قانونی مصوب 11/11/37

تبصره : هیئت وزیران میتواند بنابه مصالحی به پیشنهاد وزارت امور خارجه تابعیت خارجی مشمولین این ماده را برسمیت بشناسد.
به اینگونه اشخاص با موافقت وزارت امور خارجه اجازه ورود بایران یا اقامت میتوان داد.

ماده 990 : از ابتاع ایران كسی كه خود یا پدرشان موافق مقررات تبدیل تابعیت كرده باشند و بخواهند به تبعیت اصیله خود رجوع نمایند بمجرد درخواست بتابعیت ایران قبول خواهند شد مگر آنكه دولت تابعیت آنها را صلاح نداند.

ماده 991 : تكلیف مربوط باجراء قانون تابعیت و اخذ مخارج دفتری (حقوق شانسلری) در مورد كسانیكه تقاضای ورود و خروج از تابعیت و تقاضای بقاء به تابعیت اصلی را دارندبموجب نظامنامه ای كه به تصویب هیئت وزراء خواهد رسید معین خواهد شد.